موضوعات زیادی هستند که یک مربی اوتیسم باید به آن ها تسلط داشته باشد، نحوه ی برقراری ارتباط، شروع آموزش، چگونگی رفتار با کودک، شناخت علت های مختلفی که یک رفتار میتواند داشته باشد و … .
براساس نیاز خانواده ها و کودکان اوتیسم به مربیان متخصص و دوره دیده، دوره های تربیت مربی دوست اوتیسم،  براساس سرفصل های یکی از بهترین مدارس اوتیسم نوشته شده و برگزار میشوند. این دوره ها از نظر تجربی و علمی معتبرند و شما را با دنیای اوتیسم آشنا میکنند.
کلاس ها به صورت عملی و تئوری می باشند.

نشانه های نیاز به کاردرمانی; اختلال طیف اوتیسم یک اختلال عصبی-رشدی است، که با اختلال در مهارت های ارتباطی اجتماعی، رفتارهای محدود و تکراری و علایق محدود مشخص می شود. تقریباً از هر 36 کودک، 1 کودک با اختلال طیف اوتیسم، شناسایی می شود. تشخیص زودهنگام و مداخله، می تواند نشانه های این اختلال طیف اوتیسم را، تا حد زیادی بهبود ببخشد. یکی از روش های اولیه مداخله، کاردرمانی (کاردرمانگر) برای کودکان اوتیسم است، که می تواند نقش منحصربه فردی، در کمک به افراد با اختلال طیف اوتیسم، برای زندگی کامل و مستقل دارا باشد.

صدای اوتیسم می کوشد تا با ارائه کاملترین خدمات توانبخشی و آموزشی، مطابق با نیازهای هر کودک، زندگی شادتری برای کودکان دارای اختلال اوتیسم فراهم نماید. والد محترم، اگر نیاز به دریافت اطلاعات بیشتر درباره ی اوتیسم و یا نیاز به هرگونه آموزش برای نحوه ی برقراری ارتباط با کودک اوتیسم خود دارید، می توانید از طریق شماره تلفن های ۰۲۱۸۸۶۱۶۹۳۱ و ۰۲۱۸۸۶۱۶۹۳۲ ، با ما در ارتباط باشید.

کاردرمانی چیست؟

کاردرمانی رشته ای از مراقبت های بهداشتی است، که به طور کلی به درمان افرادی می پردازد، که آسیب ها، ناتوانی ها یا سایر شرایط از جمله اوتیسم دارند. در این مداخله، کاردرمانگران (کاردرمانگرs)، به افراد کمک می کنند تا توانایی خود را برای درگیرشدن در فعالیت های روزانه معنادار، از جمله ارتباط مؤثر، توسعه، بهبود یا حفظ کنند.

کاردرمانگرها اغلب فرآیند را، با برقراری ارتباط مستقیم با فرد و خانواده، برای درک نیازهای فردی او آغاز می کنند. آن ها قبل از ایجاد اهداف معقول و برنامه درمانی، توانایی های فیزیکی، حسی، عاطفی و شناختی فرد را، ارزیابی می کنند. سپس کاردرمانگر، معمولاً برای چندین جلسه ی طولانی مدت، با فرد کار می کند تا به پیشرفت او، در جهت رسیدن به اهدافش کمک کند.

نشانه های نیاز به کاردرمانی؛ کاردرمانگر چه مهارت هایی را در کودک ارزیابی می کند؟

کاردرمانگر برای اوتیسم، سطوح رشد فعلی کودک را ارزیابی می کند. هدف از کاردرمانی برای کودکان اوتیسم، بهبود توانایی آن ها، برای خودتنظیمی احساسات و مشارکت در تعاملات اجتماعی است. از طریق مداخلات، یک کاردرمانگر به کودکان با اختلال طیف اوتیسم کمک کند، تا قدرت خود را افزایش دهند، و بر محدودیت ها غلبه کنند.

برای ارزیابی، کاردرمانگر ممکن است از ابزارهای غربالگری، مانند چک لیست اختلال طیف اوتیسم، مشخصات حسی، مقیاس درجه بندی اوتیسم دوران کودکی (CARS)، یا معیارهای تشخیصی، که در ویرایش پنجم راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (5-DSM) ارائه شد، استفاده کند. 

هنگام مشاهده و ارزیابی بالینی، یک متخصص اوتیسم مهارت های زیر را در نظر می گیرد.

• ارتباطات اجتماعی:

تعامل با دیگران، تنظیم احساسات، رفتار، تمایل به فضای شخصی، تماس چشمی و پرخاشگری را بررسی می کند.

• تعاملات:

تعاملات کلامی و غیرکلامی را ارزیابی می کند.

• شناخت:

دامنه توجه و استقامت کودک را بررسی می کند.

• مشکلات حسی:

پاسخ به محرک ها، دنبال کردن محرک های حسی و چالش های حسی در کودک را بررسی می کند.

• مهارت های حرکتی:

وضعیت تعادل و مهارت های حرکتی ظریف و درشت کودک را بررسی می کند.

اگر کودکی، ضعف در یکی از نشانه ها را بالا را از خود نشان داد، بهتر است هرچه سریع تر به یک کاردرمانگر متخصص، در حوزه ی کودکان با اختلال طیف اوتیسم، مراجعه کنید.

مطلب پیشنهادی: کاردرمانی کودکان اوتیسم; راهکاری برای توانبخشی به کودکان ASD

انواع مداخلات رایج کاردرمانی برای کودکان با اختلال طیف اوتیسم

پس از تکمیل ارزیابی، کاردرمانگر برای کودک با اختلال طیف اوتیسم و خانواده ی او، یک برنامه مداخله ای هدفمند را برنامه ریزی و اجرا می کند. مداخلات کاردرمانی برای کودک با اختلال طیف اوتیسم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• مداخلات یکپارچگی حسی و راهبردهای حسی
• درمان های مناسب برای سلامت روان و تندرستی کودک
• استراتژی ها و برنامه های رشد عاطفی و خودتنظیمی
• برنامه هایی برای افزایش مشارکت درگروه ها، مشارکت اجتماعی و بازی با همسالان
• کمک به کسب روتین های خودمراقبتی و انجام فعالیت های روزانه مانند حمام کردن، تغذیه و نظافت شخصی
• تکنیک هایی برای بهبود مهارت های حرکتی ظریف و درشت
• استفاده از رویکردهای شناختی-رفتاری برای حمایت از رفتارهای مثبت و مطلوب کودک

فواید کاردرمانی برای کودکان با اختلال طیف اوتیسم

هدف اصلی کاردرمانی برای کودکان با اختلال طیف اوتیسم بهبود کیفیت زندگی آن ها است. از طریق مداخلات، یک کاردرمانگر می تواند به افراد با اختلال طیف اوتیسم کمک کند تا به استقلال بیشتری در انجام کارهای روزانه و شخصی خود دست یابد. همچنین کاردرمانگران به کودکان اوتیسم کمک می کنند تا

• در انجام تکالیف و وظایف مدرسه موفق شوند
• ارتباط مؤثر و بهتر با دیگران و همسالان خود برقرار کنند
• روابط خود با دیگران را حفظ و تقویت کنند
• برای رسیدن به یک هدف یا اهداف مشترک با دیگران همکاری کنند
• احساسات خود را به روش های سالم و سازنده بیان کنند و خودتنظیمی را بیاموزند
• مستقل تر و با اعتمادبه نفس بیشتری در تعاملات اجتماعی رفتار کنند
• و بتوانند اضطراب خود را مدیریت و کنترل کنند

انواع اختلالاتی که نشانه های نیاز به کاردرمانی هستند؛ چه اختلال هایی به کمک کاردرمانی بهبود می یابند؟

بسیاری از اختلالات وجود دارند که با کاردرمانی درمان یا بهبود پیدا می کنند. کاردرمانی به افراد در هر سن و توانایی کمک می کند تا در شغل خود بهتر عمل کنند و کیفیت فعالیت های روزانه ای را که به زندگی آن ها معنا و هدف می بخشند را ارتقاء ببخشند.

با استفاده از مداخلات عملی و واقعی، کاردرمانگران به افراد مبتلا به درد، بیماری یا ناتوانی های خاص کمک می کنند تا فعالیت های خود را به گونه ای تغییر دهند که به آن ها اجازه انجام ایمن و مؤثر وظایف روزانه را بدهد. هدف کاردرمانگر، کمک به افراد آسیب دیده در مدیریت سلامت خود است.

علاوه بر موارد عنوان شده، برخی از اختلالات نیز به مداخله زودهنگام و مستمر یک کاردرمانگر نیاز دارند؛ در چنین شرایطی فرد می تواند عملکرد روزانه خود را بهبود ببخشد و حضوری مؤثر در جامعه و در میان همسالان خود داشته باشد.

• آرتروز

کاردرمانگر به بیماران مبتلا به اشکال مختلف آرتریت و آرتروز کمک می کند تا فعالیت هایی مانند لباس پوشیدن و درآوردن لباس، حمام کردن و تهیه وعده های غذایی را به گونه ای انجام دهند که از مفاصل در برابر التهاب و آسیب بیشتر محافظت کند.

• سندرم داون

سندرم داون یک اختلال ژنتیکی است که با تون عضلانی پایین، تأخیر در رشد و سایر ویژگی ها مرتبط است. افراد سندرم داون می توانند مهارت های حرکتی دهانی، ظریف و درشت را برای افزایش استقلال عملکردی با انجام تمرینات کادرمانی بهبود ببخشند. همچنین تمرینات و مداخلات کاردرمانگر به آن ها این امکان را می دهد تا در خانه، مدرسه و فعالیت های تفریحی شرکت کنند.

• فلج مغزی

کاردرمانگر به افراد با فلج مغزی کمک می کند تا مهارت های حرکتی روزانه خود را بهبود ببخشند؛ برای این افراد معمولاً کاردرمانی همراه با جلسات متعدد فیزیوتراپی نیز توصیه می شود. کاردرمانگران با وسایل کمک آموزشی و تجهیزاتی مانند کفش های حمایتی، صندلی و مسیرهای نرده ای برای راه رفتن، مهارت راه رفتن فرد را تقویت کرده و استقلال او را ارتقاء می بخشند.

• بیماری پارکینسون

بیماری پارکینسون یک اختلال عصبی پیشرونده و غیرقابل درمان است که با لرزش اندام ها، مشکلات تعادلی، سفت شدن ماهیچه ها و تغییرات گفتار همراه است. کاردرمانگر به بیماران پارکینسون کمک می کند تا فرد به انجام بسیاری از کارهای معمول، از خوردن، لباس پوشیدن تا نوشتن و استفاده از کامپیوتر، به طور مستقل مسلط و توانمند شود.

نشانه های نیاز به کاردرمانی; اختلال طیف اوتیسم یک اختلال عصبی-رشدی است، که با اختلال در مهارت های ارتباطی اجتماعی، رفتارهای محدود و تکراری و علایق محدود مشخص می شود. تقریباً از هر 36 کودک، 1 کودک با اختلال طیف اوتیسم، شناسایی می شود. تشخیص زودهنگام و مداخله، می تواند نشانه های این اختلال طیف اوتیسم را، تا حد زیادی بهبود ببخشد. یکی از روش های اولیه مداخله، کاردرمانی (کاردرمانگر) برای کودکان اوتیسم است، که می تواند نقش منحصربه فردی، در کمک به افراد با اختلال طیف اوتیسم، برای زندگی کامل و مستقل دارا باشد.

صدای اوتیسم می کوشد تا با ارائه کاملترین خدمات توانبخشی و آموزشی، مطابق با نیازهای هر کودک، زندگی شادتری برای کودکان دارای اختلال اوتیسم فراهم نماید. والد محترم، اگر نیاز به دریافت اطلاعات بیشتر درباره ی اوتیسم و یا نیاز به هرگونه آموزش برای نحوه ی برقراری ارتباط با کودک اوتیسم خود دارید، می توانید از طریق شماره تلفن های ۰۲۱۸۸۶۱۶۹۳۱ و ۰۲۱۸۸۶۱۶۹۳۲ ، با ما در ارتباط باشید.

کاردرمانی چیست؟

کاردرمانی رشته ای از مراقبت های بهداشتی است، که به طور کلی به درمان افرادی می پردازد، که آسیب ها، ناتوانی ها یا سایر شرایط از جمله اوتیسم دارند. در این مداخله، کاردرمانگران (کاردرمانگرs)، به افراد کمک می کنند تا توانایی خود را برای درگیرشدن در فعالیت های روزانه معنادار، از جمله ارتباط مؤثر، توسعه، بهبود یا حفظ کنند.

کاردرمانگرها اغلب فرآیند را، با برقراری ارتباط مستقیم با فرد و خانواده، برای درک نیازهای فردی او آغاز می کنند. آن ها قبل از ایجاد اهداف معقول و برنامه درمانی، توانایی های فیزیکی، حسی، عاطفی و شناختی فرد را، ارزیابی می کنند. سپس کاردرمانگر، معمولاً برای چندین جلسه ی طولانی مدت، با فرد کار می کند تا به پیشرفت او، در جهت رسیدن به اهدافش کمک کند.

نشانه های نیاز به کاردرمانی؛ کاردرمانگر چه مهارت هایی را در کودک ارزیابی می کند؟

کاردرمانگر برای اوتیسم، سطوح رشد فعلی کودک را ارزیابی می کند. هدف از کاردرمانی برای کودکان اوتیسم، بهبود توانایی آن ها، برای خودتنظیمی احساسات و مشارکت در تعاملات اجتماعی است. از طریق مداخلات، یک کاردرمانگر به کودکان با اختلال طیف اوتیسم کمک کند، تا قدرت خود را افزایش دهند، و بر محدودیت ها غلبه کنند.

برای ارزیابی، کاردرمانگر ممکن است از ابزارهای غربالگری، مانند چک لیست اختلال طیف اوتیسم، مشخصات حسی، مقیاس درجه بندی اوتیسم دوران کودکی (CARS)، یا معیارهای تشخیصی، که در ویرایش پنجم راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (5-DSM) ارائه شد، استفاده کند. 

هنگام مشاهده و ارزیابی بالینی، یک متخصص اوتیسم مهارت های زیر را در نظر می گیرد.

• ارتباطات اجتماعی:

تعامل با دیگران، تنظیم احساسات، رفتار، تمایل به فضای شخصی، تماس چشمی و پرخاشگری را بررسی می کند.

• تعاملات:

تعاملات کلامی و غیرکلامی را ارزیابی می کند.

• شناخت:

دامنه توجه و استقامت کودک را بررسی می کند.

• مشکلات حسی:

پاسخ به محرک ها، دنبال کردن محرک های حسی و چالش های حسی در کودک را بررسی می کند.

• مهارت های حرکتی:

وضعیت تعادل و مهارت های حرکتی ظریف و درشت کودک را بررسی می کند.

اگر کودکی، ضعف در یکی از نشانه ها را بالا را از خود نشان داد، بهتر است هرچه سریع تر به یک کاردرمانگر متخصص، در حوزه ی کودکان با اختلال طیف اوتیسم، مراجعه کنید.

مطلب پیشنهادی: کاردرمانی کودکان اوتیسم; راهکاری برای توانبخشی به کودکان ASD

انواع مداخلات رایج کاردرمانی برای کودکان با اختلال طیف اوتیسم

پس از تکمیل ارزیابی، کاردرمانگر برای کودک با اختلال طیف اوتیسم و خانواده ی او، یک برنامه مداخله ای هدفمند را برنامه ریزی و اجرا می کند. مداخلات کاردرمانی برای کودک با اختلال طیف اوتیسم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• مداخلات یکپارچگی حسی و راهبردهای حسی
• درمان های مناسب برای سلامت روان و تندرستی کودک
• استراتژی ها و برنامه های رشد عاطفی و خودتنظیمی
• برنامه هایی برای افزایش مشارکت درگروه ها، مشارکت اجتماعی و بازی با همسالان
• کمک به کسب روتین های خودمراقبتی و انجام فعالیت های روزانه مانند حمام کردن، تغذیه و نظافت شخصی
• تکنیک هایی برای بهبود مهارت های حرکتی ظریف و درشت
• استفاده از رویکردهای شناختی-رفتاری برای حمایت از رفتارهای مثبت و مطلوب کودک

فواید کاردرمانی برای کودکان با اختلال طیف اوتیسم

هدف اصلی کاردرمانی برای کودکان با اختلال طیف اوتیسم بهبود کیفیت زندگی آن ها است. از طریق مداخلات، یک کاردرمانگر می تواند به افراد با اختلال طیف اوتیسم کمک کند تا به استقلال بیشتری در انجام کارهای روزانه و شخصی خود دست یابد. همچنین کاردرمانگران به کودکان اوتیسم کمک می کنند تا

• در انجام تکالیف و وظایف مدرسه موفق شوند
• ارتباط مؤثر و بهتر با دیگران و همسالان خود برقرار کنند
• روابط خود با دیگران را حفظ و تقویت کنند
• برای رسیدن به یک هدف یا اهداف مشترک با دیگران همکاری کنند
• احساسات خود را به روش های سالم و سازنده بیان کنند و خودتنظیمی را بیاموزند
• مستقل تر و با اعتمادبه نفس بیشتری در تعاملات اجتماعی رفتار کنند
• و بتوانند اضطراب خود را مدیریت و کنترل کنند

انواع اختلالاتی که نشانه های نیاز به کاردرمانی هستند؛ چه اختلال هایی به کمک کاردرمانی بهبود می یابند؟

بسیاری از اختلالات وجود دارند که با کاردرمانی درمان یا بهبود پیدا می کنند. کاردرمانی به افراد در هر سن و توانایی کمک می کند تا در شغل خود بهتر عمل کنند و کیفیت فعالیت های روزانه ای را که به زندگی آن ها معنا و هدف می بخشند را ارتقاء ببخشند.

با استفاده از مداخلات عملی و واقعی، کاردرمانگران به افراد مبتلا به درد، بیماری یا ناتوانی های خاص کمک می کنند تا فعالیت های خود را به گونه ای تغییر دهند که به آن ها اجازه انجام ایمن و مؤثر وظایف روزانه را بدهد. هدف کاردرمانگر، کمک به افراد آسیب دیده در مدیریت سلامت خود است.

علاوه بر موارد عنوان شده، برخی از اختلالات نیز به مداخله زودهنگام و مستمر یک کاردرمانگر نیاز دارند؛ در چنین شرایطی فرد می تواند عملکرد روزانه خود را بهبود ببخشد و حضوری مؤثر در جامعه و در میان همسالان خود داشته باشد.

• آرتروز

کاردرمانگر به بیماران مبتلا به اشکال مختلف آرتریت و آرتروز کمک می کند تا فعالیت هایی مانند لباس پوشیدن و درآوردن لباس، حمام کردن و تهیه وعده های غذایی را به گونه ای انجام دهند که از مفاصل در برابر التهاب و آسیب بیشتر محافظت کند.

• سندرم داون

سندرم داون یک اختلال ژنتیکی است که با تون عضلانی پایین، تأخیر در رشد و سایر ویژگی ها مرتبط است. افراد سندرم داون می توانند مهارت های حرکتی دهانی، ظریف و درشت را برای افزایش استقلال عملکردی با انجام تمرینات کادرمانی بهبود ببخشند. همچنین تمرینات و مداخلات کاردرمانگر به آن ها این امکان را می دهد تا در خانه، مدرسه و فعالیت های تفریحی شرکت کنند.

• فلج مغزی

کاردرمانگر به افراد با فلج مغزی کمک می کند تا مهارت های حرکتی روزانه خود را بهبود ببخشند؛ برای این افراد معمولاً کاردرمانی همراه با جلسات متعدد فیزیوتراپی نیز توصیه می شود. کاردرمانگران با وسایل کمک آموزشی و تجهیزاتی مانند کفش های حمایتی، صندلی و مسیرهای نرده ای برای راه رفتن، مهارت راه رفتن فرد را تقویت کرده و استقلال او را ارتقاء می بخشند.

• بیماری پارکینسون

بیماری پارکینسون یک اختلال عصبی پیشرونده و غیرقابل درمان است که با لرزش اندام ها، مشکلات تعادلی، سفت شدن ماهیچه ها و تغییرات گفتار همراه است. کاردرمانگر به بیماران پارکینسون کمک می کند تا فرد به انجام بسیاری از کارهای معمول، از خوردن، لباس پوشیدن تا نوشتن و استفاده از کامپیوتر، به طور مستقل مسلط و توانمند شود.

همدلی و انسان دوستی با انجام کار خیر; خیریه به عنوان یک راه فوری، برای کمک به افراد نیازمند، به هنگام نیاز به کمک تعریف می شود. در بسیاری از موارد، زمانی که مردم به خیریه نیاز دارند، نیاز اساسی برای کمک به یک بلای طبیعی، کمک های اضطراری نجات دهنده زندگی، یا سایر کمک های مالی، در یک دوره زمانی کوتاه است.

مطلب پیشنهادی: خیریه چیست ; موسسات به چه فعالیت هایی می پردازند؟

همدلی و انسان دوستی

بسیاری از موسسات خیریه، توسط سازمان های غیرانتفاعی اداره می شوند، که بر دریافت هدایای یکبار مصرف، برای افراد نیازمند تمرکز می کنند. این سازمان ها می توانند کوچک یا بزرگ باشند، و توسط یک فرد یا حتی یک شرکت، یا چند شرکت بزرگ ایجاد شوند. برخی از آن ها حتی سازمان های داوطلبانه ای هستند، که با بودجه محدودی کار می کنند. اندازه سازمان هر چه که باشد، خیریه مبتنی بر بخشش، از طریق واکنش عاطفی است.

به عنوان مثال، افرادی که تحت تأثیر طوفان یا زلزله شدید قرار می گیرند، و خانه های خود را از دست می دهند، ممکن است کاندیدای اصلی دریافت کمک های خیریه باشند، تا بتوانند پس از چنین فاجعه ای، غذا، پوشاک، سرپناه، و سایر مایحتاج اولیه را دریافت کنند. دلایل دیگری که پشت خیریه وجود دارد، کمک به افراد بیمار است. وقتی مردم به امور خیریه می پردازند، مقدار پولی که درنظر می گیرند، می تواند از چند هزارتومان تا مبالغ بسیار بالاتر متغیر باشد. با این حال، مردم موافقند، که حتی مبالغ بسیار پایین نیز می تواند در کمک به نیازمندان، تفاوت ایجاد کند.

انسان دوستی چیست؟

بشردوستی، به مشارکت دادن به مردم بر اساس تمایل به خدمت به مردم، به نحوی سودمند اشاره دارد. بااین حال، این فراتر از هدف خیریه است. بشردوستی توسط چشم اندازهای بزرگ تر، و هدفی عمیق تر برای ارائه خیر برای عموم، هدایت می شود. این یک ایده بسیار قدیمی است، که هدف آن پرداختن به مسائل مختلف اجتماعی و فرهنگی است و شامل رویکردهای استراتژیک است. کسانی که در امور انسان دوستانه مشارکت می کنند، فقط بنابر مناسبت خاصی انفاق نمی کنند. درعوض، آن ها داوطلب می شوند، پول اهدا می کنند و در واقع در کارها به صورت عملی برای دستیابی به هدف خود در خدمت به مردم شرکت می کنند.

مطلب پیشنهادی: مسئولیت اجتماعی افراد در جامعه چیست؟

تفاوت همدلی و انسان دوستی

کار خیر، همدلی و انسان دوستی هر دو برای کمک به افراد نیازمند وجود دارند، اما تفاوت های قابل توجهی نیز با هم دارند. درحالی که خیریه بیشتر شکلی فوری از انفاق به نفع مردم است، انسان دوستی به مردم و جامعه به عنوان یک کل در یک دوره زمانی طولانی کمک می کند، نه فقط در یک لحظه و یک بار. هدف انسان دوستی صرفاً کمک به مردم نیست، بلکه برای ریشه یابی مشکل و حل آن برای آینده ای بهتر نیز وجود دارد. اخیراً، مقالات بسیاری با عنوان «خیریه وهمدلی، انسان دوستی نیست» نوشته می شود که جنجال هایی را در بسیاری از جوامع برانگیخته است. اکثر افراد به شدت مخالف بودند و عنوان می کنند که کمک به خیریه ها نیز یک نوع همدلی است؛ زیرا ما فداکار هستیم و بیشتر از خود به فکر دیگران هستیم. بحث های زیادی در این خصوص انجام شد و در نهایت پاسخ به این پرسش که، «آیا واقعا همدلی، همان انسان دوستی است؟» شد، خیر!

باید اعتراف کنیم که در ابتدا بسیاری از ما نیز مخالفت کردیم. می خواستیم باور کنیم که نسل ما قادر به همدلی است. کارهای بسیاری وجود دارد که نسل ما انجام می دهد تا به ما این باور را بدهد که ما دیگران را بر خودمان ترجیح نمی دهیم و خودخواه هستیم تا فداکار. وقتی شروع به تأمل بیشتر در این مورد می کنیم، به این نتیجه می رسیم که کمک به خیریه ها، همان همدلی و انسان دوستی نیست. مردم می خواهند باور کنند که دلسوزی برای دیگران کار درستی است. مردم به این دلیل که احساس بدی دارند به یک موسسه خیریه پول اهدا می کنند و بعد از آن احساس خوبی دارند و معتقدند که واقعاً کار درستی انجام دادند. دلسوزی برای کسی مثل انسان دوست بودن نیست. خیریه یعنی کمک به نیازمندان واقعی. یعنی، فقط وقتی به دیگران کمک می کنیم که به آن نیاز دارند.

نسل های جدید اتفاقات وحشتناک بسیاری را دیدند و سپس آن را به راحتی فراموش کردند.

آن ها یاد گرفتند، از فرصت ها و اتفاقات تنها به نفع خود استفاده کنند. برخی معتقدند که این یک روند طبیعی است و همیشه اتفاق می افتد و نمی توان آن را تغییر داد. این نادرست است؛ اما همیشه می توانیم کاری برای ایجاد تغییر انجام دهیم. می توانیم یاد بگیریم که همیشه راه حلی برای مشکلی وجود دارد که فکر می کنیم نمی توانیم آن را حل کنیم. درحالی که هدف نهایی خیریه و انسان دوستی یکسان است، اما برای ساختن دنیایی بهتر، تمایزات مهمی بین این دو اصطلاح وجود دارد. خیریه عموماً به معنای اعطایی است که نیازهای کوتاه مدت و حیاتی را برای جمعیت هدف فراهم می کند، در حالی که انسان دوستی، استراتژیک و بلندمدت است و شامل مشارکت مداوم با رهبران جامعه و غیرانتفاعی است. با این حال، خیریه و انسان دوستی هر دو نقش مهمی در خدمت به مصالح عمومی جامعه دارند.

مطلب پیشنهادی: ضرورت کمک به نیازمندان اوتیسم و اثرات اجتماعی آن